Hipotonik Epilepsi: Düşmelerin Arkasında Ne Var?

Close-up of shimmering bokeh lights on a textured dark surface creating an abstract pattern.

Bazı çocuklar aniden yere düşer.
Ama bildiğimiz bayılma gibi değildir. Kısa sürer, sonra kalkar. Ne olduğunu anlamadan tekrar eder.

Aileler çoğu zaman bu durumu şöyle tarif eder:
“Bir an gevşedi, yere çöktü.”
“Bacakları tutmadı.”
“Başını kontrol edemedi.”


Hipotonik epilepsi, ani kas gevşemeleriyle seyreden bir epilepsi türüdür.
Bu ani gevşemeler çocuğun dengesini kaybetmesine, başını ve gövdesini koruyamadan düşmesine neden olabilir.

Burada sadece nöbetleri düşünmek yeterli değildir.
Çünkü bu çocuklarda asıl zorlayan şey; hareket ederken duyulan güvensizliktir.

Çocuk yürür ama düşmekten korkar.
Koşmaz, zıplamaz, tırmanmaz. Bedenini tam kullanmamayı “öğrenir”.

İşte bu noktada fizik tedavi büyük önem taşır.

Hipotonik epilepside fizik tedavi;
– gövde ve denge kontrolünü artırmayı,
– ani kas gevşemelerine karşı koruyucu refleksleri geliştirmeyi,
– güvenli hareket paternlerini öğretmeyi,
– çocuğun bedenine yeniden güvenmesini sağlamayı hedefler.

Amaç nöbeti tedavi etmek değildir.
Amaç, nöbetlerin yarattığı hareket kısıtlılığını azaltmaktır.

Doğru planlanan rehabilitasyon;
çocuğun günlük yaşamda daha aktif olmasını, oyunlara katılmasını, akranlarıyla daha eşit bir hareket alanı yakalamasını sağlar.

Aileler için bu süreç bazen çok yorucudur.
Düşerse?” kaygısı her an zihindedir.

Ailelere Son Söz:
Çocuğunuz temkinli değil.
Bedeni şu an korunmaya ihtiyaç duyuyor.

Doğru fizik tedavi desteğiyle,
hareket korkusu azalabilir, denge gelişebilir, çocuk bedenini yeniden keşfedebilir.

Bu süreci ertelemek değil, doğru şekilde desteklemek en güçlü adımdır.

Kütüphane